R. A. Ziemkiewicz
"Jakie piękne samobójstwo"
Wydawnictwo Fabryka Słów
Rok wydania 2014
400 stron
W pięciu słowach:
1. Sanacja
2. Polactwo
3. Beck
4. Martyrologia
5. Naiwność
Obiektywnie:
Ziemkiewicz odchodzi od publicystyki, na rzecz rzetelnej analizy tego, w jaki sposób na przestrzeni dziejów Polacy walczyli o zniewolenie. Książka zawiera dużo trafnych obserwacji. Dokładnie opisane są w niej procesy nieuchronnie prowadzące do niepotrzebnego rozlewu polskiej krwi na frontach całego świata. Pytanie kluczowe stawiane przez autora, na które próbuje w książce odpowiedzieć, to - dlaczego nasze bohaterstwo obróciło się przeciwko nam.
Subiektywnie:
Wbrew zapewnieniom reklamującym książkę, dla mnie to wciąż jest publicystyka. Czyta się szybko i z przyjemnością, bo Ziemkiewicz ma taki styl pisania, że się go chłonie. Jak zwykle stawia całe mnóstwo pytań, z którymi zostawia czytelnika. Zmusza do myślenia, naprowadza, ale za czytelnika nie myśli. Zgodnie z zapowiedzią kij w mrowisko został włożony. Domyślam się, że część czytelników zawyła z zachwytu - bo w końcu nabrały sensu bzdurne ciągi wydarzeń, których mechanicznie uczyli się w szkole. Druga część wytoczyła hektolitry piany, w kierunku autora, bo nacjonalista i ksenofob, i śmiał brukać martyrologię. A to jakby na świętość się zamierzyć.
Myślę, że warto się zapoznać z tą książką, dla nowego spojrzenia, gimnastyki umysłowej, innej perspektywy. Książka idealna dla wszystkich, którzy szarpnęli by jakąś pozycję historyczną, ale opasłe, mało zrozumiałe, historyczne tomiszcza ich zniechęcają.
Według mnie książka świetna - polecam.
Podsumowanie:
Pomysł - zacny
Język - łatwy w odbierze
Treść - tworzy spójną, logiczną całość
Szybkość czytania - chłonie się z napięciem, jak serial, czekając z czym autor wyskoczy tym razem
Polecam - ze spokojnym sumieniem
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz